امروز : چهارشنبه,۲ام خرداد ۱۴۰۳

مقدمه ای بر شناخت عشایر ایران

سابقه زندگی کوچ نشینی برابر با کاوش های باستان شناسی در ایران به ۸۰۰۰ سال پیش برمی­ گردد. زندگی اجتماعی در کشور ایران به سه شکل عشایری(چادرنشینی) ، روستانشینی   و شهر نشینی  قابل بررسی است.

عشایر و ایلات در طول تاریخ خدمات بسیاری به این مرزو بوم کرده و موجب تغییرات زیادی در حکومت ها شده اند.

عشایر هم چنین به عنوان مرزداران کشور در ۶۰ درصد مراتع مرزی پراکنده بودند که ضمن مرزداری با توجه به استفاده از علوفه سالانه از هدر رفتن ارز بسیاری جلوگیری می کنند. آن ها همچنین منبع عظیم تولید گوشت و مواد پروتئینی و لبنی هستند.

26 آگوست 2015

زندگی اجتماعی در کشور ایران به سه شکل عشایری(چادرنشینی)[۱]، روستانشینی [۲] و شهر نشینی[۳] قابل بررسی است. این سه نوع معیشت و شیوه زندگی یک کل به هم پیوسته ای را تشکیل می دهند که شناخت هریک از آنها بدون توجه به اجزاء و عناصردیگر ساخت اجتماعی و تأثیر متقابل آنها دشوار و گاه غیرممکن است.



از آنجا که چادرنشینی شکل آغازین زندگی اجتماعی در ایران با    سابقه ای ۸۰۰۰ ساله است،  بنابراین این شیوه زندگی حامل فرهنگ ناب ایرانی است که  مطالعه فرهنگ این مرز وبوم بدون توجه و پرداختن بدان ناقص خواهد بود.

عشایر با سابقه ای طولانی در گذر زمان هم از نظر اقتصادی و هم نظامی پشتیبانی مهم برای کشور بود. اما به تدریج بعد از انقلاب مشروطه و به ویژه از زمان رضاخان به این طرف رو به اضمحلال رفت. به طوری­که جمعیت عشایری که زمانی ۳۰ درصد جمعیت جامعه ایران را تشکیل می داد ،  امروزه حدود یک میلیون ونیم جمعیت کوچرو دارد.

نظرات
نظرات پس از تائید مدیریت منتشر خواهد شد

نظرسنجی



محل قرار گیری نظر سنجی

طراحی و اجرا :  تابناك وب